Ikona
Ikona
typ: projekt wnętrza mieszkania
lokalizacja: Lublin
metraż: ok 40 m2
zakres: projekt koncepcyjny
IKONA
Proces powstawania boskich wnętrz jest za każdym razem trochę inny. Ponieważ każdy Inwestor jest inny. Każdy ma inne potrzebny, jest w innym punkcie życia, ma inną relację z Bogiem. Jednak jest kilka punktów, które są wspólne dla każdego projektu. Te są opisane w procesie projektowym, jako pewien schemat współpracy Inwestor – architekt. To, o czym chciałabym napisać tutaj, to bardziej indywidualna kwestia. Coś, co sprawia, że projekt jest rzeczywiście tylko dla Was, jedyny, niepowtarzalny, boski…
Zapraszam do przeczytania historii boskiego projektu dla pewnego młodego małżeństwa.
Inwestorzy podali dwie boskie inspiracje: ikonę Małgorzaty Dawidiuk oraz świątynię Jerozolimską i jej stopniowanie dostępności przestrzeni.
Podział świątyni Jerozolimskiej na dziedziniec dla pogan, dla kobiet, dla mężczyzn, dla kapłanów i w końcu na miejsce święte świętych skojarzył mi się bardzo z architektonicznymi podziałami na część dzienną i prywatną, jednak był jeszcze bardziej rozwinięty, niż tylko taki „prosty” podział. W świątyni chodziło też o stopniowanie relacji, a w zasadzie o pokazanie, jaka jest moja relacja z Bogiem.
Przeprowadzając analizę ikony, zauważyłam, że widać jasny podział na strefę spotkania, wewnętrzną i strefę surową, zewnętrzną, które są oddzielone od siebie doborem kolorów i faktur oraz dodatkową granicą w formie okręgu wydzielającą najintymniejszą strefę.
W tym momencie okazało się, jak bardzo te dwie inspiracje się uzupełniają
W projekcie wnętrza zastosowany jest, podobnie jak w świątyni, podział na strefy. Część otwarta – wejście do mieszkania, kuchnia i salon to strefa zewnętrzna, a część oddzielona ścianą – „murem” – łazienka, garderoba i sypialnia, to strefa wewnętrzna. Dodatkowo rodzajem posadzki i użytymi kolorami wydzieliłam dwie przestrzenie – wejściową i odpoczynku. Dzięki tym podziałom wyklarowało się stopniowanie stref intymności w mieszkaniu.
4 strefy
stopniowanie prywatności
1-strefa przejściowa-
wejście do mieszkania, aneks kuchenny
2 – strefa odpoczynku –
salon, jadalnia
3 – strefa prywatna –
łazienka
4 – strefa intymna –
sypialnia i garderoba
Ten projekt jest odpowiedzią na bardzo indywidualne potrzeby Inwestorów. Jest pomocą na ich drodze budowania relacji ze sobą i Bogiem.
Podane przez nich inspiracje pomogły mi przede wszystkim zrozumieć ich potrzeby, ich wrażliwość i sposób, w jaki Bóg jest obecny w ich życiu. Po to, by stworzyć dla nich boskie wnętrze ich pierwszego mieszkania.
Paleta kolorystyczna do projektu została zapożyczona z kolorów użytych w ikonie. Było to też spójne z tym, co podoba się Inwestorom.
Wielkoformatowe płytki z nowoczesnym wzorem użylenia imitują kamień i podkreślają surowość strefy wejściowej. Podobnie zastosowanie ciemnych frontów w kuchni czy pomalowanie sufitu na kolor grafitowy.
W salonie użyłam beżowych tkanin na zasłony, ciepłej szarości na tapicerce narożnika i jasnej, naturalnej drewnianej podłogi. Tłem dla całości są duże okna na dwóch ścianach, które rozświetlają wnętrze.
Aby podkreślić przedzielającą funkcję „muru”, na ścianie między salonem a sypialnią położony został tynk betonowy – z dwóch stron ściany. Zastosowanie drzwi ukrytych w ścianie z niewidoczną klamką dodatkowo potęguje prywatność tej strefy.
Sypialnia w projekcie odpowiada miejscu świętemu świętych w świątyni – dla młodego małżeństwa jest miejscem budowania intymnej relacji zarówno ze sobą, jak i z Bogiem.
Przechodząc przez „mur” znajdujemy się najpierw w przedsionku, czyli garderobie z dużą ilością szaf i szuflad do przechowywania ubrań, a dopiero później wchodzimy do samej sypialni.
Welurowe panele tapicerowane przy łóżku kontrastują z surowością betonu i dodają przestrzeni przytulności.
Ważnym elementem w sypialni jest projektowany specjalnie dla tego mieszkania krzyż oraz światło, które – jak w ikonie Dawidiuk – w nieuchwytny sposób ukazuje obecność Trójcy.
